به گزارش اطلاعات آنلاین، صدف یک نرم تن است و بنابراین یک دیواره بیرونی سخت دارد که اندام های نرم را می پوشاند و از آنها محافظت می کند که «جبه» نام دارد. هنگامی که یک عامل مزاحم مانند یک دانه شن وارد دو کفه صدف می شود و در بین صدف و دیواره سخت قرار می گیرد، باعث آزار نرم تن می شود و جانور را وامیدارد تا به سرعت جسم خارجی را با ماده معدنی بپوشاند که از صدفش ترشح میکند؛ به این ماده «nacre» گفته میشود.
صدف این جسم خارجی را به طور کامل با ماده مترشحه می پوشاند و به این کار ادامه می دهد تا زمانی که مروارید شکل بگیرد. این گوی های درخشان در واقع محصول واکنش ایمنی صدف به عامل خارجی است. مزرعه داران مروارید با داخل کردن دانه شن در صدف این واکنش را تحریک می کنند. مروارید صدف های پرورشی زیباتر و درخشنده تر از نوع طبیعی است.
مرواریدها هر چقدر درشت تر و شکل منظم تری داشته و کروی تر باشند، گران تر نیز می شوند و البته بسته به رنگ، قیمت آنها نیز تغییر خواهد کرد. مرواریدها می توانند سفید، خاکستری، نقره ای، زرد، مسی و سبز باشند و معمولاً اشکال نامنظمی دارند و می توانند به شکل های دکمه ای، گلابی یا کروی دربیایند.
تاکنون حدود هشت گونه صدف که قادر به تولید لایه های مروارید باشند در دنیا شناخته شده اند که از آنها یک گونه مخصوص آب شیرین و بقیه متعلق به آب شور و مناطق گرمسیری است. مروارید طبیعی بسیار نادر است و از هر ۲۰۰۰ صدف، یک عدد مروارید معمولاً کوچک و به شکل نامنظم به دست می آید.